Shakour vanuit Den Haag

10/08/2006

Misschien herinneren jullie mij nog ik ben shakour en heb 11 dagen in jullie asiel gezeten. ik dacht dat jullie het vast wel fijn zouden vinden om te weten hoe het mij sinds die tijd vergaan is. Wel wat een verrassing toen ik zag dat ze ook twee poezen hadden. Eentje heb ik een week de kast opgejaagd en de andere onder het bed. Maar de pret duurde niet lang want ik heb een paar behoorlijke meppen van ze gehad en ik weet nu dat ik ze beter met rust kan laten om mijn neus een beetje te beschermen. Nu liggen we zelfs wel eens met zijn drietjes naast elkaar te slapen en geven we elkaar soms likjes of een kopje. In december ben ik met mijn baasje naar de hondentraining gegaan, zogezegde gehoorzame hond cursus, leuk dat ik dat vind. Met het examen ben ik tweede geworden en kreeg ik een fatboy doggielounge cadeau. Daarna de vervolgcursus en leerde ik o.a.apporteren en hoogtesprong. Met het examen ben ik derde geworden. En nu zijn we alweer begonnen met de volgende cursus en worden de oefeningen wat verfijnd, dat vind ik helemaal leuk. Als enige van de groep kan ik de hele oefening al. Zo snel leer ik. Naast het trainen doen mijn baasjes nog een hele boel andere dingen, zo woon ik dichtbij het strand en dat vind ik helemaal te gek. Lekker achter ballen aanrennen en het liefst in het water, voetballen vindt ik helemaal leuk, ik ben wel een deugniet, want ik pik graag ballen van andere honden. Ik heb , tot frustratie van mijn baasje al heel wat voetballen kapot gebeten, gelukkig hebben ze nooit geld hoeven te betalen. De laatste maand was het heel mooie weer en zat ik bijna iedere dag op het strand. Ik zwem ook graag en ik kan al drijven. Als het weer niet zo mooie is gaan we naar het bos dat vind ik ook leuk, lekker banjeren met een grote stok. S’Avonds wordt ik uitgelaten in het park en ga ik op egeljacht, maar ik bijt ze niet. Van de eendjes kan ik ook moeilijk afblijven erg leuk om ze op te jagen, daarnaast wandelen ook veel met mij uit het boekje wandelen met je hond, we zijn een paar keer verdwaald maar ik vind dat niet erg hoor. Voor de rest ben ik een rustige hond, kan alleen blijven met de poezen. Twee dagen in de week ga ik naar een hondencrèche daar heb ik leuke vriendjes, s’avonds ben ik dan bekaf en hebben de baasjes geen kind meer aan me. De andere dagen zijn mijn baasjes lekker thuis. Iedereen vindt mij een leuke hond, nu ga niet naast mijn pootjes lopen hoor, ik blijf heel normaal. Kinderen zijn ook dol op mij. In september mag ik mee van verlof naar Italie. Mijn baasjes hebben al een coolmat gekocht voor het geval het nog warm zal zijn. Nou dat was het wel weer. Namens mijn baasjes wil ik jullie bedanken voor jullie goede zorgen, dikke poot shakour. Caudia van kampen en Sander Pauw Den Haag.

Lady : geadopteerd uit het asiel Maasmechelen

09/08/2006
Aan de lieve mensen van het asiel

Ik ben nu 8 maanden bij mijn nieuw gezinnetje en vindt het er superleuk.

Ik wou jullie nog even bedanken dat jullie zo hard je best gedaan hebben om een thuis te vinden waar ik mijn oude dag kan doorbrengen.

Alhoewel die oude dag, niet te zien is. Ik huppel gelijk een puppy achter mijn 3 jarig broertje devil aan.

Alles gaat dus prima en ik ben heel erg gelukkig.

Likje en knuffels

Lady

Cavelier Mayla

07/08/2006

Hallo iedereen,

We hebben het geluk gehad dat we op 2 augustus,nog maar pas dus,de Cavelier Maggie bij jullie mee konden nemen. En ik wil toch even laten weten dat ze alles overtreft,ze kon niks eigenlijk,niet aan een lijn lopen,was niet zindelijk,angstig en kende eigenlijk niks van wat voor ons normaal is...nou ze doet het gewoon geweldig,ze heeft alleen op de eerste dag haar behoefte binnen gedaan en daarna nog 1 keer binnen geplast en nadien altijd gewoon netjes buiten! En ze loopt goed mee aan de lijn,we gaan elke dag een eindje lopen en ze gaat graag mee!! Ze is echt erg lief en zeer aanhankelijk,ze kan goed met onze andere hond overweg en met onze dochter gaat het ook heel goed, ze heeft haar eigen plaatsje al op de bank...en op bed. Ze moet alleen volgende week naar de dierenarts om haar tandjes schoon te laten maken maar voor de rest gaat het geweldig en ik hoop dat we ze nog een lang en gelukkig leven mogen geven,dat heeft ze wel verdient. We hebben er dan ook geen moment spijt van dat we ze hebben meegenomen en ze gaat nu verder onder de naam 'Mayla'. Ik zou zeggen ga zo verder om de minder gelukkige dieren een goed thuis te kunnen geven,want mede door jullie wordt dat mogelijk gemaakt en ook namens Mayla...BEDANKT!!! Groetjes Fam Schrauwen uit Sprundel en een pootje van Mayla.

Snorreman

02/08/2006
Hallo, Dit is snorreman , we hebben hem in februari 2006 bij Dierenbescherming Limburg gehaald. Toen hij op mijn 10 maanden oud zoontje ging zitten en hem kusjes gaf wist ik dat hij met ons mee moest. Eerst was zijn naam druppel , maar omdat hij 2 kleuren wenkbrauwen heeft en hele lange snorren , besloten we hem snorreman te noemen en hij luistert heel goed naar die naam. In april 2006 was hij 3 weken spoorloos, overal foto's geplaatst en na 2 weken kregen we verlossend nieuws , snorreman zat 500 M verder dan ons huis in een appartementsblok op de vijfde verdieping. Hij slaapt meestal binnen , ligt in de zetel , in de kinderstoel , drinkt uit de schildpad haar bak enz , hij voelt zich heel thuis bij ons nu onder staat eten en drinken en krabpaal , boven kattenbak en eten en drinken , en buiten staat eten en drinken, hier zijn een foto van onze hartedief Tommy Boets

Een briefje van Fons

01/08/2006

Hallo,

In bijlage een briefje van Fons. Wij hebben Fons een dik jaar geleden bij Dierenbescherming Limburg opgehaald en wij wouden laten weten dat alles supergoed met hem gaat.

Groetjes, Evi

Twee Westy's uit het asiel van Maasmechelen

27/07/2006
Goedemorgen,
Bij deze willen wij even laten zien hoe de Westy's die we onlangs bij jullie uit het asiel hebben meegenomen er nu uitzien.
Wij hebben ze een grondige knipbeurt gegeven.Zo zien ze er nu weer uit als een echte westy, dus met een rokje.
Momenteel zijn we ze nog steeds aan het acclimatiseren maar wij hebben het volste vertrouwen erin dat ze heel snel hier zullen gewennen.

Wij zouden jullie ook willen vragen of wij zo af en toe wat geld kunnen overmaken naar jullie omdat jullie dat volgens ons goed kunnen gebruiken. Wat zijn zoal de mogelijkheden hiervoor?

We houden jullie op de hoogte over het wel en wee van deze hondjes.
Met vriendelijke groeten,
Lisa en Piet Goossens-Brouwers

Roelie is mijn naam

18/07/2006
Ik ben een ras die zijn neusje achterna loopt.
Zo ben ik als vondeling terecht gekomen in het dierenasiel te Maasmechelen, waar ze me met veel zorg behandeld hebben.
Het feit dat ze bij DBL Maasmechelen liefdevol voor mijn opvang gezorgd hebben, heeft mij de kans gegeven om een nieuwe thuis te bekomen.
Nu verblijf ik reeds 9 jaar in een paleis waar ze me een prinselijk leven geven.
Ben een deel van het gezin geworden.
Elke dag gaan ze met me wandelen.
Het enige waar ik een beetje moeite mee heb is om mijn lijn te behouden.
Ik dank DBL voor de goede verzorging en het onderdak dat ik er tijdelijk kon krijgen tot ik een nieuwe thuis heb gekregen, waar ik zeker mag verblijven tot ik op mijn oude dag mijn ogen zal sluiten.
Liefdevolle poot!
ROELIE

Maasmechelen : puppie Djenga in haar nieuwe thuis.

13/07/2006
Hallo,
Alles gaat goed met onze Djenga, ze al helemaal gewend.
Het is een brutaaltje, superspeels en gek op onze katten.
En wij zijn gek op haar!
Ze heeft al een vriendinnetje, namelijk een Engelse Bulldog pup van 12 weken.
Hier een prachtige foto.
Groetjes,
Fam.de Jong/luyten en Djenga

Jupke

10/07/2006
Beste mensen van het dierenasiel, We willen even laten weten dat het héél erg goed gaat met Jupke! Ze is inmiddels aan haar oogje geopereerd en dat is inmiddels goed genezen. Jupke luistert heel erg goed en is lief voor onze kleindochter en de katten. Ook wordt ze een beetje ondeugend, een teken dat ze zich thuis gaat voelen bij ons! Kortom, we zijn blij dat we haar opgehaald hebben en we hopen nog lang plezier van haar te hebben. Vriendelijke groeten, Dianne en Ad van den Heuvel, Halsteren Nederland

Red een beestje uit het asiel, ze verdienen het!

07/07/2006
Hallo,

Ik zag het stukje van succesverhalen staan en vond het wel leuk om mijn verhaal te doen.
Ik heb bijna 2 jaar geleden een kruising van labrador met mechelse herder uit het asiel in Maasmechelen gehaald.
Hij was een vondeling en mocht op de dag dat ik ging kijken net weg.
Men wist niks over de hond te melden daar het een vondeling was wel dat hij erg stil was.
Ik nam de stakker mee en wat ik leerde kennen was een doodsbange hond. Hij was bang voor mens en dier. Voornamelijk mannen moest hij niks van weten. De eerste weken in huis kroop hij altijd weg in een hoekje. Als ik met hem ging wandelen had ik geen riem nodig... want hij verstopte zich continue achter mijn knie.
Deze hond wist niet wat spelen was... en met een bot wist hij ook niks te doen. Alleen een balletje dat was hem heilig. Affe hij had niks geleerd... wist niet wat afgaan was...niet wat zitten was... hij heeft volgens mij en hondekenners alleen maar slaag gehad. Vandaar zijn emmense angst jegens mensen. Bij enige stemverheffing plaste hij alles vol van angst. En wat andere dieren ware, wist hij niet.
Als ik thuis kwam van mijn werk, was het elke dag hetzelfde liedje... hij plaste alles onder van blijdschap dat ik thuis was.
Zijn urine had een geur die niet te verdragen was... en ik had daar geen goed gevoel bij.Ik ging gelijk met hem naar de dierenarts...en dat was het begin van een lange en pijnlijke weg.
Hij was anderhalf jaar geschat... maar het beestje van psychisch een wrak. De bezoeken aan de dierenarts lijden al snel tot bezoeken aan de kliniek. Waar vastgesteld werd, dat deze hond ernstig ziek was, door verwaarlozing.
Hij heeft vermoedelijk als pup zijnde een blaasontsteking gehad, waar men hem mee heeft laten lopen. Dit heeft geresulteerd in een ongeneeslijke zieke blaas. Zijn blaaswand zat vol met poliepen en gezwellen...vandaar dat hij z'n plas nooit kon ophouden.
Hij is geopereerd en het gezwel is weggehaald. Alleen alle poliepen weghalen was niet mogelijk. Z'n blaas is verkleind gewroden. Na de operatie heeft de hond emense pijn gehad.
Hij werd op dieetvoe gezet... waar hij z'n leven lang op staat... en toen verandere de hond.
Hij voelde zich nu schijnaar beter... en ik heb hem altijd met rust gelaten en dacht steeds hij komt vanzelf wel. En dat was ook zo... het heft 7 maanden geduurd voordat deze hond weerd hond durfde te zijn. En hij z'n angst jegens mens en dier overwonnen heeft.
Hij is een vrolijke lieve hond geworden? En al heeft hij me klauwen vol geld gekost... hij was elke euro waard, want hij heeft een karakter van goud!!!!
Ik weet dat hij waarschijnlijk niet oud zal worden... dit is mij vermeld geworden door de dierenarts. Maar de dag dat hij er niet meer zal zijn...zal ook een stukje van mij verdwijnen. Want zo'n trouwe en lieve makker heb ik nog nooit eerder gekend. Ik heb m'n hele leven honden gehad... maar deze is heel erg speciaal. En het is jammer dat ik niet weet wie z'n vorige eigenaar was... want deze mensen waren nog niet klaar met mij.
Want wat ze dit beestje hebben aangedaan is onvergeeflijk en zou bestraft moeten worden.
Boy heeft sinds kort een vriedinnetje erbij... gewoon om compagnie te hebben als ik ga werken. Ik heb er eens frans bulldogje bij gezet. Haar heb ik als pup zijnde genomen... echter geef mij maar een hond uit 't asiel. Zoals mijn vorige honden ook waren.
Ze hebben iets dankbaars over zich en doordat ze meestal veel hebben meegemaakt krijg je een makker voor het leven en met eeen pup merk ik dat dat net wat anders is.
Maar affe... die twee houden van elkaar en ik van hun.
Ik zou willen dat alle dierenleed eens zou stoppen.
En alle mensen kan ik alleen maar aanraden red een beestje uit het asiel, want ze verdienen het!
Groetjes,
Jolanda.