Betreft update Roy
Sinds 27 oktober vorig jaar is de hond Roy bij ons. Toen we hem ophaalden, werd er gevraagd na een tijdje te laten weten hoe het ging, dus hierbij een verslagje.
Hij zat bij jullie al een tijd in het asiel. Op jullie site stond dat het een vondeling was, dus was er niets over hem bekend.
Wij hebben hem Banjer genoemd. Hij is nu ruim 3 maanden bij ons.
Gelukkig ging het autorijden gelijk goed en dat blijft ook goed gaan. Ook met onze kat ging het gelijk goed. Maar oh, oh, wat een bang hondje was/is hij! Hij heeft duidelijk niet veel goeds meegemaakt, voordat hij bij ons kwam!
We hebben Banjer in ons hart gesloten.
Het waren wel moeilijke maanden, zeker de eerste twee maanden. Alles was nieuw voor hem, hij kende geen commando’s, enz. Hij was voor alles en iedereen bang. Alleen voor mij niet. Hij heeft mij als ‘baas’ gekozen en zit ‘aan mij geplakt’. Het vervelende was, dat hij bang was voor mijn man. Dat gaf vaak problemen. Nu gaat het gelukkig iets beter, maar we zijn er nog lang niet. Hij is zeer waarschijnlijk mishandeld door een man en vertrouwt dus geen mannen meer. Dat vertrouwen moet weer helemaal opgebouwd worden.
Verder was hij niet zindelijk. Moest ook getraind worden. Ging gelukkig heel snel goed. Ook heeft hij blijkbaar nooit in een huiskamer geleefd. Moest hij ook mee om leren gaan. Hij durfde eerst niet te eten. .. Nam uiteindelijk een hap en holde dan weg. Het heeft ook lang geduurd voor hij wat uit mijn hand durfde aan te pakken. Ook wist hij niet wat spelen was. En hij heeft blijkbaar nooit lekker los kunnen rennen. Wel opvallend is, dat hij niet bang is voor andere honden. Komt misschien omdat hij met twee andere honden in het hok zat?
Gelukkig ging het wel gelijk goed met onze kleinkinderen. Hij vond ze eerst wel eng, omdat kinderen nu eenmaal luidruchtig kunnen zijn, maar hij begreep al snel dat ze niet bedreigend voor hem waren. Jammer, dat hij dat nog niet van volwassen mensen vindt….
Hij luisterde vrij snel naar zijn nieuwe naam en gelukkig kon ik hem, omdat hij naar mij luisterde, daardoor op een groot veld bij ons in de buurt los laten. Je had hem die 1e keer moeten zien: hij genoot!!!! En hij heeft gerénd!!!
De stand van zaken nu is: hij vindt het heerlijk om buiten te rennen, heeft al geleerd dat het heel leuk is achter een bal aan te rennen en brengt hem zelfs al min of meer terug. (hij wist eerst niet wat een bal wás…. en aan het apporteren moet nog verder gewerkt worden). In huis is hij al veel meer ontspannen. Hij weet de gang van zaken. Hij en onze kat spelen vaak samen! Ook vindt hij het leuk met een speeltje te spelen. Hij loopt kwispelend rond en geniet weer van zijn leven!
Maar we zijn er nog lang niet. Het is de vraag of hij ooit een ‘normale’ hond wordt. Ik moet nog veel met hem trainen, maar ik doe het kalm aan, omdat hij zo bang voor van alles is. Ik laat hem eerst rustig wennen aan dingen. Het belangrijkste is, dat hij weer vertrouwen krijgt in mensen. En dus mijn man ook durft te vertrouwen. We zijn al zo ver dat hij af en toe naar hem toe gaat om geaaid te worden, dus het begin is er!
Dus al met al hebben we in 3 maanden al heel veel bereikt! Ik heb er het volste vertrouwen in, dat het goed komt, we moeten alleen geduld hebben.
Met vriendelijke groet,
De nieuwe baasjes van Banjer.
.jpg)
